Op mijn werk kom je de meest kleurrijke figuren tegen. Soms vermoeiend, soms interessant of grappig. Soms willen mensen zo snel mogelijk weg, andere keren nemen ze hun tijd voor een praatje met een bakje koffie erbij.
En soms zijn ze ronduit vervelend.
Vanmiddag kroop er een jongen voor in de tweede rij en dat deed ie zo snel, dat ik er amper wat van kon zeggen. Een beetje gedrongen was ie, met zo'n stoer bomberjack, opgeschoren haren, en een getinte huid. "Rizzla blauw," bijt ie me toe.
Ik trok mijn wenkbrauwen op naar de man die eigenlijk aan de beurt was, maar die vond het allemaal wel best. "Eigenlijk is die meneer aan de beurt," vertelde ik mijn opgeschoten jongere.
"Hij blijft daar toch staan."
"Jij was wel erg snel," zei ik, nog altijd vriendelijk lachend.
"Ik ben altijd snel. Ben snel geboren," antwoordde hij met een frons. "Rizzla blauw vloeitjes."
Manieren had ie ook niet. "Die hebben we niet meer, maar in de plaats daarvoor heb ik grijze Mascottes. Da's ongeveer hetzelfde."
"Nee hoef ik niet. Dan lange vloei."
Best. "Grijze of blauwe?" Wij ondersteunen de plaatselijke blowers namelijk met een verzameling aan lange vloeitjes en tips. Het verkoopt, denkt BP, dus waarom niet?
"Lange vloei."
Zucht. Luisteren is ook een kunst. "Grijze of blauwe?"
"Blauwe. En blauwe Rizzla is niet hetzelfde als grijze Mascotte. En ik kan het weten want ik blow al zes jaar."
Ik had moeite mijn lachen in te houden. Al dit gebeurde in minder dan twintig seconden. Meneer rekende af, en stampte geïrriteerd de deur uit.
Wees er maar trots op, gozer, dat je al zo lang blowt. Zal vast niet helpen om je manieren bij te leren of je humeur te verbeteren. Maar wie ben ik om dat te beweren? Hij blowt immers al zes jaar, dus hij weet het vast beter.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten