Want hij kan het weten.

Op mijn werk kom je de meest kleurrijke figuren tegen. Soms vermoeiend, soms interessant of grappig. Soms willen mensen zo snel mogelijk weg, andere keren nemen ze hun tijd voor een praatje met een bakje koffie erbij.

En soms zijn ze ronduit vervelend.

Vanmiddag kroop er een jongen voor in de tweede rij en dat deed ie zo snel, dat ik er amper wat van kon zeggen. Een beetje gedrongen was ie, met zo'n stoer bomberjack, opgeschoren haren, en een getinte huid. "Rizzla blauw," bijt ie me toe.

Ik trok mijn wenkbrauwen op naar de man die eigenlijk aan de beurt was, maar die vond het allemaal wel best. "Eigenlijk is die meneer aan de beurt," vertelde ik mijn opgeschoten jongere.

"Hij blijft daar toch staan."

"Jij was wel erg snel," zei ik, nog altijd vriendelijk lachend.

"Ik ben altijd snel. Ben snel geboren," antwoordde hij met een frons. "Rizzla blauw vloeitjes."

Manieren had ie ook niet. "Die hebben we niet meer, maar in de plaats daarvoor heb ik grijze Mascottes. Da's ongeveer hetzelfde."

"Nee hoef ik niet. Dan lange vloei."

Best. "Grijze of blauwe?" Wij ondersteunen de plaatselijke blowers namelijk met een verzameling aan lange vloeitjes en tips. Het verkoopt, denkt BP, dus waarom niet?

"Lange vloei."

Zucht. Luisteren is ook een kunst. "Grijze of blauwe?"

"Blauwe. En blauwe Rizzla is niet hetzelfde als grijze Mascotte. En ik kan het weten want ik blow al zes jaar."

Ik had moeite mijn lachen in te houden. Al dit gebeurde in minder dan twintig seconden. Meneer rekende af, en stampte geïrriteerd de deur uit.

Wees er maar trots op, gozer, dat je al zo lang blowt. Zal vast niet helpen om je manieren bij te leren of je humeur te verbeteren. Maar wie ben ik om dat te beweren? Hij blowt immers al zes jaar, dus hij weet het vast beter.

De auto en de automonteur

Ik heb een hele leuke Turkse automonteur. Ik hoef er maar langs te rijden met een probleempje en hij verhelpt het direct, vaak nog gratis of tegen minimale vergoeding. Ik kom er ook wel graag; er is altijd koffie, en hij en zijn crew zijn enorm gezellig. Dus toen mijn auto weer gekeurd moest worden, reed ik er vorige week dan ook even langs voor een afspraak.

De garage zit vlakbij m'n werk. "Dan halen we 'm dinsdag even op," zegt ie, "en als we onderdelen moeten bestellen zetten we 'm om vier uur weer terug." Superdeal. Heeft ie eerder ook gedaan. Stuurt ie een van z'n onderdanen, en de auto komt pico bello weer terug.

Behalve vandaag. "Mijn auto wordt straks gekeurd," zeg ik tegen mijn collega, en ik trek een gezicht. Auto keuren betekent bij mij vaak een rekening van minimaal 250 euro. Maar wat kan er dit keer nu helemaal mis zijn? In december zijn er twee banden en een uitlaat vervangen. De dynamo is nieuw, de radiator pas twee jaar oud, de olie is pas ververst, dus ergens had ik ook wel goede hoop.

Alleen... hij kwam niet. En ik ben natuurlijk iemand die geen belangrijke telefoonnummers op slaat. Dan maar even langs rijden, maar zoals ik al zei, van hem kan ik het wel hebben.

Dus toen ik om half vijf vanuit m'n werk toch maar even langs kwam, begroette hij me met een pijnlijke grijns. "Oh... ik krijg vast klappen," zegt ie. Mijn Turkse automonteur. Humor heeft ie wel. "Ik wist het niet meer zeker. Ik dacht dat het woensdag was..."

Nou vooruit dan maar weer, dan doen we het woensdag. En wie weet, als ik een beetje op z'n schuldgevoel in werk, krijg ik nog korting uit.

Morgen is ie dus écht gekeurd, wel 1 dag voor de deadline!

En mensen in Utrecht, hij is echt goed hoor! Autobedrijf Ahyan, op het Cartesiusterrein. De reclame verdient ie wel.