Solliciteren en Reflecties

Solliciteren. Op den duur moet iedereen het, en niemand vind het leuk. Althans, bijna niemand. Toen ik vorige week een klaagzang hield over solliciteren, antwoordde een kennis van me: “Oh, maar ik vind het juist leuk!”

Mijn logische vraag was daarop: “Waarom?”

“Nou,” zei ze, “Je gaat weer een stapje vooruit in de maatschappij, of daar ga je in ieder geval van uit. Je staat voor een nieuwe uitdaging, nieuwe mensen, en een nieuw deel van je leven.”

Dat is zeker een manier om er naar te kijken. Maar helaas. Ik heb normaal gesproken een enorm positieve instelling, ben sociaal ingesteld, maar als ik moet gaan solliciteren krijg ik het Spaans benauwd.

Solliciteren is niet alleen het zoeken naar een baan, althans niet voor mij. Het is ook een mate van zelfreflectie zoals ik dat nog nooit had gedaan. Misschien komt dat omdat ik nu het gevoel heb dat ik echt “moet.” Ik moet mijn plek innemen in de maatschappij.

Ik ben een laatbloeier. Pas op mijn 23^e zat ik op mijn goede studieplek, namelijk Geschiedenis. Aan het begin wilde ik alleen maar een diploma, want ik had al drie studies opgegeven. Aan het eind wist ik nog steeds niet wat ik wilde gaan doen, behalve dat ik toch een Master wilde gaan volgen en dat werd American Studies. Nu, anderhalf jaar later, en een half jaar nadat ik de Master succesvol afrondde, weet ik nog steeds niet wat ik wil gaan doen. In de tussentijd heb ik zeven weken gereisd door Amerika (jup, nog steeds uitstelgedrag), en blijf ik hangen bij het bedrijf waar ik al vier jaar werkte als parttimer naast mijn studie. En ik heb nog steeds niet zo’n helder beeld van wat ik nu eigenlijk wil.

Of eigenlijk, dat heb ik wel. Wat mijn uiteindelijke droom is ga ik nog niet verklappen, maar ik kan al wel vertellen dat ik graag onderdeel wil uitmaken van een redactie; het liefst in de media. Jarenlang heb ik over de media, over films en televisieseries, en over van allerlei aanverwante zaken geschreven – de theoretische kennis is er, nu de praktijkervaring nog!

Nóg een reden om een blog bij te houden. Zo hou ik mijn schrijven bij en houd ik de structuur in mijn stukken. Daarbij is het natuurlijk leuk om te schrijven over allerhande onderwerpen! En wie weet, misschien krijg ik het sollicitatiebrieven schrijven zo ook nog eens onder de knie… :-)